Balkan i susedi Srbije, Gost Autor, Društvo, Politika, Svet (planeta), Slobode, Srbija

HANU: U Hrvatskoj se mora izbegavati delovanje Srpske pravoslavne crkve

Saborni hram Preobraženja Gospodnjeg u Zagrebu, poznatiji kao Preobraženjska crkva, je glavni i najveći pravoslavni hram u Zagrebu, smešten uz vladičanski dvor Mitropolije zagrebačko-ljubljanske SPC

Kakvu Srpsku Pravoslavnu Crkvu žele članovi Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti

  • Tvrdnja HANU da su pravoslavne Crkve državne Crkve – ne stoji!
  • I Ante Pavelić je 1942. godine tvrdio: „U Hrvatskoj ne može biti Srpske pravoslavne crkve“.
  • A do tada je u Hrvatskoj ubijeno više od 170 sveštenoslužitelja, opljačkano, devastirano, sravnjeno sa zemljom najmanje 450 hramova i drugih bogoslužbenih objekata, desetak njih pretvoreno u klanice, opljačkano nebrojeno kulturno-istorijsko blago… Od tog zatiranja Srpska pravoslavna crkva nikada se nije oporavila.
  • Saopštenje HANU je novi doprinos staroj pravaško-frankovačkoj politici o odnosu prema srpskom narodu.

 Dr Veljko Đurić Mišina, istoričar

 (Jugoslavenska) Hrvatska akademija znanosti i umjetnosti (HAZU) od 1945. godine ima svoje mesto u političkom životu Hrvatske i hrvatskog naroda: zalagala se za suverena prava Hrvatske kao republike, podržala je stavove o hrvatskom jeziku…

Ovih dana HAZU se oglasila po pitanju procesa integracija Bosne i Hercegovine, Crne Gore i Srbije u Evropsku uniju. Nisam stručnjak za geografiju, pravo, politikologiju, ekologiju… pa ne mogu da komentarišem njihov tekst u celini. Prvi utisak koji mi se nametnuo posle čitanja bio je da je to, po sadržini, zbir sugestija hrvatskim političarima, što se može shvatiti i kao novi doprinos staroj pravaško-frankovačkoj politici o odnosu prema srpskom narodu. To me navodi na zaključak da se suština sadržaja ne sme potceniti.

Poznajem noviju istoriju Srpske pravoslavne crkve i želim da se osvrnem na jedan stav:

Potreba definiranja položaja Srpske pravoslavne crkve u Republici Hrvatskoj: pravoslavne su crkve državne crkve, pa položaj Srpske pravoslavne crkve ne može biti jednak u Srbiji i Hrvatskoj, u kojoj ta crkva treba imati punu slobodu u javnom vjerskom djelovanju brinući se za vjerski život manjine, ali recipročno na razini koliko je to omogućeno hrvatskoj manjini na području Srbije. U Hrvatskoj se mora izbjegavati djelovanje Srpske pravoslavne crkve koje se može okarakterizirati političkim djelovanjem.“

Susret Hitlera sa fašističkim kolaboracionistom  Antom Pavelićem

Nije bitno to što prva rečenica ima 56 reči! Bitno je šta sadrži!

Svako ko zna nekoliko činjenica o Nezavisnoj Državi Hrvatskoj (NDH) i Hrvatskoj pravoslavnoj crkvi reagovaće sledećim rečima: pa ovo je obnavljanje iste ideje ali u drugačijem kontekstu.

Akademici koji su pisali ovaj pasus slabo poznaju istoriju Crkava. Naime,tvrdnja da su pravoslavne Crkve državne Crkve ne stoji. Izgleda da akademici mešaju teologiju, pravo, geografiju i istoriju.

Ako bi primenili isti aršin (geografiju) koji akademici zagovaraju, zašto onde ne podržavaju formiranje Rimokatoličke crkve Hrvatske (ili, ne dao Bog, Srbije)?

Druga, poslednja rečenica je napisana upozoravajućim i pretećim tonom! Uostalom, ja vidim to kao reči Ante Pavelića izrečene početkom 1942. godine kada je ustvrdio da u pravoslavlje ne dira niko, ali da u Hrvatskoj ne može biti Srpske pravoslavne crkve. A do tada je ubijeno više od 170 sveštenoslužitelja, opljačkano, devastirano, sravnjeno sa zemljom najmanje 450 hramova i drugih bogoslužbenih objekata, desetak njih pretvoreno u klanice, opljačkano nebrojeno kulturno-istorijsko blago… Od tog zatiranja Srpska pravoslavna crkva nikada se nije oporavila.

Za poglavnika NDH Pavelića su Srbi bili neprijatelji koje treba na sve načine uništiti

Hroničari tog vremena zabeležili su da je ubrzo proglašena nekakva Hrvatska pravoslavna crkva. Kreatori i operativni kontrolori te tvorevine bili su nemački oficiri. Uzgred, u grupi koji su odrađivali poslove te „crkve“ bili su Antonio Jerkov –učestvovao u pisanju ustava (kasnije, 1967. godine i ustava komunističke Makedonske pravoslavne crkve) i Savić Markovićzvani Crni i Štedimlija (koji je svoj odnos prema Srpstvu i pravoslavlju iskazao uz Miroslava Krležu u rušenju Njegoševe kapele na Lovćenu; i koga današnji Montenegrini veličaju kao začetnika Crnogorske pravoslavne crkve).

Savić Marković Štedimlija, pohrvaćeni crnogorski književnik, književni kritičar, publicista i politički aktivista

Ovaj omaleni komentar ukazuje koliko je srpska politička komunistička elita bila sposobna da se nosi sa hrvatskom koja se rukovodila svojim nacionalnim, strateškim idejama i sprovodila ih kroz procese dugog trajanja. (A ni sadašnji rukovodeći sastav Srpske akademije nauka i umetnosti (SANU) ne uliva mi poverenje, jer se nedavno među njenim zidovima čuo predlog da bi prvu reč iz imena trebalo izbaciti.)

U svakom slučaju agresija HANU na Srbiju je evidentna.

……………………………….

Podeli:

00votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments